Νεφρική ανεπάρκεια στις γάτες

Ο Άρης μας έφυγε από τη ζωή εξαιτίας πετρών στα νεφρά και νεφρικής ανεπάρκειας που δεν είχαμε αντιληφθεί. Και δεν την είχαμε αντιληφθεί διότι η νόσος αυτή, που είναι πολύ κοινή στις γάτες, δεν εμφανίζει συμπτώματα παρά μόνο στα τελευταία στάδια.

Τις τελευταίες ημέρες έχω διαβάσει πολύ για τη νόσο αυτή. Ακολουθεί, λοιπόν, μία περίληψη της βιβλιογραφίας ώστε όλοι εσείς, οι φίλοι μου, να γνωρίζετε περί τίνος πρόκειται και να προλάβετε τα ζώα σας σε περίπτωση που αντιληφθείτε κάποιο από τα συμπτώματα. Είναι αυτονόητο πως τα παρακάτω σε καμία περίτπωση δεν αντικαθιστούν την ιατρική γνωμάτευση.

Νεφρική Ανεπάρκεια στις γάτες
Πρόκειται για μία πολύ κοινή νόσο που προσβάλει τις γάτες καθώς οι τελευταίες έχουν ευαισθησία στο ουρολοποιητικό τους σύστημα, ειδικά οι στειρωμένες. Τα νεφρά παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή των συγκεκειμένων ζώων καθώς επιφορτίζονται με το ρόλο της αποβολής των άχρηστων ουσιών, της ισορροπίας των επιπέδων άλλων ουσιών, του νερού, της βιταμίνης D και την παραγωγή περισσότερης ποσότητας αίματος όταν κρίνουν ότι ο οργανισμός το έχει ανάγκη. Οι 5 αυτές λειτουργίες επιβαρύνουν τα συγκεκριμένα όργανα, ειδικά στους υπερήλικα γατιά, με συχνό αποτέλεσμα την εκφύλησή τους, η οποία σε συνδυασμό με άλλες παθήσεις (υπέρταση, μολύνσεις, κληρονομικά χαρακτηριστικά) μπορούν να οδηγήσουν σε νεφρική ανεπάρκεια.

Από τους 200.000 νεφρώνες τις γάτες, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια διαγιγνώσκεται όταν καταστραφούν περίπου οι 150.000, δηλαδή το 75% των οργάνων. Οι γιατροί έχουν γι' αυτό το σκοπό διαβαθμίσει τα επίπεδα της νόσου βάσει της συγκέντρωσης κρεατινίνης που παρουσιάζουν οι αιματολυτικές αναλύσεις της γάτας. Εάν επέλθει η νεφρική ανεπάρκεια τότε οι όποιες θεραπείες ή επεμβάσεις που μπορεί να πραγματοποιηθούν αποσκοπούν μόνο στην παράταση της ζωής της γάτας και όχι στην ίασή της.

Δυστυχώς πρόκειται για μία νόσο που συχνά δεν εμφανίζει κανένα σύμπτωμα στη γάτα, ώστε να μας κάνει να υποπτευθούμε ότι κάτι συμβαίνει και να την πάμε στο γιατρό. Αν και η βιβλιογραφία κάνει λόγο για ενδείξεις όπως ανορεξία, απώλεια βάρους, νωθρότητα, περίεργο βάδισμα, υπέρταση ή ακόμη και τύφλωση, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο Άρης δεν είχε κανένα απολύτως τέτοιο σημάδι μέχρι μία μέρα πριν το θάνατό του. Για το λόγο αυτό, η μόνη λύση είναι η πρόληψη και ο ετήσιος- από μία ηλικία άνω των 5 ετών- αιματολογικός έλεγχος.

Πρόληψη
Καλό είναι, λοιπόν, από μία ηλικία άνω των 5 ετών να πηγαίνουμε τη γάτα μας για έναν ετήσιο προληπτικό αιματολογικό έλεγχο ώστε να γνωρίζουμε τα επίπεδα της κρεατινίνης. Επίσης σημαντικός είναι ο καθαρισμός των δοντιών της γάτας από την πέτρα, ο οποίος προϋποθέτει νάρκωση αλλά συντελεί κατά πολύ στην υγεία της καρδιάς και των νεφρών του ζώου. Επίσης, ο πλήρης έλεγχος των νεφρών του ζώου γίνεται και με υπέρηχο, ώστε να φανεί το μέγεθος μίας πιθανής ζημιάς.

Τέλος, αναφορικά με τη διατροφή της γάτας, αυτή θα πρέπει να είναι ισορροπημένη ως προς το αλάτι και την περιεκτικότητά της σε πρωτείνη. Εάν η γάτα είναι στειρωμένη, άρα και πιο επιρρεπής στη ΧΝΑ, κυκλοφορούν ειδικές τροφές για υγιές ουροποιητικό σύστημα- φυσικά ο Αρούλης προτιμούσε να μείνει νυστικός μέρες παρά να τις ακουμπήσει!

Πηγές:
http://www.ailouros.gr/
http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=987
http://www.hvms.gr/